Povodom godišnjice potpisivanja Pakta Ribentrop–Molotov, Institut Pilecki u Berlinu objavio je detaljnu istorijsku analizu pod nazivom „Pakt Hitler–Stalin: Sporazum koji je otvorio put ratu”, na koju je javno skrenuo pažnju poljski ministar spoljnih poslova Radoslav Sikorski, istakavši da ruska propaganda i dalje pokušava da prikrije razmere sovjetsko-nacističke saradnje iz perioda od 1939. do 1941. godine.
Šef poljske diplomatije Radoslav Sikorski izjavio je da ruska propaganda nastoji da sakrije istorijske činjenice o sovjetsko-nacističkoj saradnji u periodu od 1939. do 1941. godine. Povodom godišnjice Pakta Ribentrop–Molotov, Sikorski je podelio obimnu analizu berlinskog Instituta Pilecki, koja detaljno rasvetljava događaje koji su prethodili i direktno otvorili put izbijanju Drugog svetskog rata.
U analizi berlinskog instituta naglašava se da pakt koji su 23. avgusta 1939. godine potpisali Joahim fon Ribentrop i Vjačeslav Molotov nije bio tek običan ugovor o nenapadanju, već politički okvir za uništenje i podelu suverenih država. Tajni protokol tog sporazuma podelio je Poljsku, Finsku, baltičke zemlje i Besarabiju na interesne sfere, čime je stvoren osnov za četvrtu podelu Poljske i izbijanje Drugog svetskog rata napadom Nemačke sa zapada i Sovjetskog Saveza sa istoka.
Istoričari Instituta Pilecki podsećaju da se bliska ekonomska i vojna saradnja Berlina i Moskve nastavila sve do nemačkog napada na Sovjetski Savez u junu 1941. godine. Sovjetske isporuke žita, nafte i metala pomogle su Nemačkoj da izdrži britansku blokadu i izvede rane vojne pohode, dok je Nemačka zauzvrat isporučivala industrijsku i vojnu opremu. Pored ekonomske razmene, bezbednosne službe dveju sila sarađivale su na terenu u suzbijanju poljskog otpora, što je praćeno masovnim zločinima, uključujući i sovjetski pokolj poljskih oficira u Katinskoj šumi.
Nakon nemačke invazije, Sovjetski Savez je izvršio potpunu reviziju istorije i negirao postojanje tajnog protokola sve do 1989. godine. U zaključku analize navodi se da ovaj istorijski aranžman i dalje zauzima nedovoljno mesta u kolektivnom sećanju zapadne Evrope, zbog čega je ključno sačuvati istorijske činjenice o paktu koji je britanski istoričar Rodžer Murhaus nazvao „Savez đavola”.
