Naučnici su potvrdili teoriju da kit ulješura može da potopi brod višestruko veći od sebe udarcem glave, čime je više od 200 godina stara pretpostavka prvog oficira broda "Eses" Ovena Čejsa dobila naučnu potvrdu, a ujedno je objašnjena i jedna od ključnih misterija brodoloma koji je inspirisao roman "Mobi Dik" Hermana Melvila.
Istraživanje koje je sproveo Alek Berslem, ekofiziolog sa Univerziteta Havaji, pokazalo je da kitovi ulješure koriste glavu za udaranje drugih jedinki, navodi BBC.
Najsnažniji zabeleženi udarac mladog kita iznosio je oko 460 kilonjutna, dok bi odrasla jedinka, prema procenama istraživača, mogla da proizvede udarac sile od oko 1.200 kilonjutna što je uporedivo sa udarcem autobusa koji se kreće brzinom od 65 kilometara na sat.
Kit ulješura ima izuzetno veliku glavu, koja čini približno trećinu dužine njegovog tela.
Naučnici smatraju da važnu ulogu u tome ima veliki masni organ u glavi kita, poznat kao spermacetni organ, koji može da ublaži udarce.
Istraživanje iz 2015. godine pokazalo je da struktura organa u glavi kita pruža dovoljno zaštite kako bi životinja mogla da koristi glavu za snažne udarce, bez velikog rizika od povreda.
Istraživači naglašavaju da još nije poznato koliko često kitovi ulješure koriste glavu kao oružje u prirodnom okruženju, niti je u potpunosti razjašnjena funkcija njihovog neobično velikog masnog organa.
Jedna od teorija je da organ učestvuje u usmeravanju zvuka koji kitovi koriste za komunikaciju i orijentaciju.
Zvuk nastaje pomoću posebnih struktura u prednjem delu glave, a zatim se širi kroz vodu i odbija od zadnjeg dela spermacetnog organa.
Prema jednoj pretpostavci, ženke mogu da procene veličinu mužjaka na osnovu karakteristika zvuka koji proizvodi, što bi moglo da ima ulogu u izboru partnera.
Prema istorijskim podacima, kitovi ulješure odgovorni su za tri poznata napada u kojima su potopljeni kitolovački brodovi, uključujući "Eses" 1820. godine, "En Aleksander" 1851. i "Ketlin" 1902. godine.
Autor: Marija Radić
