Američki analitičar i autor Gordon G. Čang ocenio je u objavi na društvenoj mreži Iks (X) da bi ekonomski kolaps Kine lišio Peking resursa neophodnih za ostvarivanje njegovih spoljnopolitičkih ciljeva, ističući da bi ozbiljan pad kineske privrede direktno ugrozio političku poziciju predsednika Si Đinpinga i Komunističke partije Kine (KPK).
Pozivajući se na razgovor sa bivšim pomoćnikom američkog državnog sekretara za istočnoazijska i pacifička pitanja Dejvidom Stilvelom, Čang je ukazao na stav da Sjedinjene Američke Države mogu da primoraju Peking na povlačenje primenom ciljanih administrativnih, regulatornih i trgovinskih mera, slikovito opisanih kao delovanje „ljudi sa fasciklama” — odnosno inspekcijskog nadzora, carinskih kontrola i striktnog sprovođenja trgovinskih propisa.
Zagovornici ovakvog pristupa u Vašingtonu smatraju da je ekonomska snaga glavni oslonac unutrašnjeg legitimiteta kineskog rukovodstva i njegovih međunarodnih ambicija. Prema tim ocenama, strukturni problemi sa kojima se kineska privreda suočava, uključujući usporavanje privrednog rasta, prezaduženost sektora nekretnina, demografski pad i zavisnost od pristupa zapadnim tržištima, predstavljaju osetljive tačke koje SAD mogu da iskoriste kroz doslednu primenu regulatornih mehanizama, kontrole izvoza i trgovinskih pravila, bez potrebe za direktnom vojnom konfrontacijom.
Sa druge strane, brojni ekonomisti i stručnjaci za međunarodne odnose osporavaju tezu da ekonomsko slabljenje neminovno vodi ka političkom slomu ili promeni vlasti u Pekingu. U tim analizama se ističe da Komunistička partija Kine raspolaže snažnim mehanizmima državne kontrole, fiskalnih podsticaja i upravljanja javnim mnjenjem, koji su joj i u ranijim kriznim periodima omogućavali da očuva unutrašnju stabilnost. Kritičari politike ekonomskog iscrpljivanja takođe upozoravaju da bi nagli pad druge po veličini svetske ekonomije izazvao ozbiljne potrese na globalnim finansijskim tržištima, poremetio lance snabdevanja i naneo direktnu štetu privredama SAD i evropskih zemalja.
Zvanični Peking istovremeno odbacuje tvrdnje da njegovi ekonomski i spoljnopolitički potezi imaju maligne ciljeve, ocenjujući američke trgovinske provere, carine i tehnološka ograničenja kao oblik protekcionizma usmerenog na obuzdavanje razvoja Kine. Kineski zvaničnici u svojim istupima naglašavaju da domaća privreda poseduje dugoročnu otpornost, veliko unutrašnje tržište i sposobnost prilagođavanja spoljnim pritiscima, uz poruku da se sporovi između dve najveće svetske ekonomije mogu rešavati jedino kroz dijalog i uzajamno uvažavanje.
