Izjava poljskog ministra spoljnih poslova Radoslava Sikorskog da Vladimir Putin u Ukrajini ponavlja ključne strategijske greške Trećeg rajha ukazuje na duboku istorijsku analogiju o dometima i neuspesima taktičkog terora nad civilnim stanovništvom.
Sikorski podseća na neuspeh nacističke Nemačke da tokom Blica 1940. godine slomi britanski moral masovnim bombardovanjem urbanih centara, naglašavajući da sistematsko napadanje gradova po pravilu proizvodi suprotan efekat od željenog. Umesto izazivanja kapitulacije ili unutrašnjeg raspada, kampanja terora učvršćuje društvenu koheziju, podiže nacionalnu volju za otporom i stvara nesalomiv konsenzus o odbrambenim ciljevima.
Primena ove istorijske paralele na savremeni ukrajinski konflikt razotkriva strukturne limite ruske strategije iscrpljivanja. Višegodišnji udari na ukrajinsku energetsku i civilnu infrastrukturu nisu doveli do političkog sloma Kijeva, već su dodatno homogenizovali ukrajinsko društvo i ubrzali zapadnu vojnu i finansijsku mobilizaciju. Sikorski time ističe da strategija zasnovana na zastrašivanju previđa fundamentalnu lekciju modernog ratovanja — da raketni i dronovski teror nad civilima, u odsustvu odlučujućih kinetičkih pobeda na samom frontu, ne može slomiti državu već samo produbljuje međunarodnu izolaciju napadača i učvršćuje rešenost saveznika da spreče njegovu pobedu.
