Malo ko zna zašto je Mileševa podignuta baš na ovom mestu: Predanje krije neverovatnu priču

Podignut kao grobna crkva jednog srpskog vladara, manastir Mileševa prati i zanimljivo narodno predanje. Upravo ono objašnjava zbog čega je ova svetinja, posvećena prazniku Vaznesenja Gospodnjeg, sagrađena baš na tom mestu, svega desetak kilometara od današnjeg Prijepolja.

Freska Belog Anđela, koja je deo kompozicije Mironosice na Hristovom grobu, bez sumnje je postala svojevrstan simbol ove srpske srednjevekovne svetinje.

Mileševa je izgrađena u raškom stilu srpske arhitekture na mestu koje je, prema narodnom predanju, obeležio jedan zanimljiv događaj iz davne prošlosti.

U davna vremena, kada su na tlu današnje Srbije živeli i vitezovi, postojalo je bratstvo koje je vodilo računa o članovima tada vladajuće porodice Nemanjića.

Bili su to „Čuvari koplja Svetog Đorđa“, kako su svoje viteško bratstvo nazivali.

Izuzev brige o članovima vladajuće dinastije, oni su čuvali i jednu izuzetno značajnu relikviju. Bila je to Plaštanica, u koju je prema verovanju, bilo uvijeno telo Gospoda našeg Isusa Hrista nakon Raspeća.

Međutim, kako dalje navodi narodno predanje, zbilo se tada da su vitezovi, koji su pripadali redu Templara, nekako saznali za to da srpski vitezovi čuvaju tu značajnu relikviju.

Kako su želeli da dođu do nje, odlučili su da napadnu vitezove koji su baš na mestu, na kome je danas Mileševa, u omanjoj crkvi koja se nalazila na Crnoj steni čuvali Plaštanicu.

Pošto su relikviju čuvala samo trojica srpskih vitezova, brojni Templari krenuli su u napad, uvereni da će lako odneti pobedu. U tome su na kraju i uspeli, ali tek nakon žestoke borbe u kojoj su, prema narodnom predanju, sva trojica srpskih vitezova pružala otpor do poslednje kapi krvi.

Koliko je Beli Anđeo značajan za Mileševu svedoči i nastavak narodnog predanja. Prema njemu, baš u trenutku kada su Templari bili sigurni da su porazili srpske vitezove i da će uspeti da uzmu ono po šta su i došli, zbilo se nešto što je sve prisutne ostavilo bez reči.

Ukazujući prstom baš na Plaštanicu tada se pojavio, niko drugi do Beli Anđeo Gavrilo.

Nije bilo nikakvog sukoba, niti kazne za Templare, koji su se drznuli da pokušaju da ukradu ovu relikviju. Nakon ukazivanja Anđela Gospodnjeg, ona je jednostavno nestala, odnosno skrila se u obližnjoj steni.

Tako je Beli Anđeo, prema narodnom predanju, bio taj koji j ukazao i gde treba da bude podignuta svetinja, koju kao svoju zadužbinu i zagrobnu crkvu, 1227. godine podiže Vladislav Nemanjić, tada srpski kralj.

Autor: S.M.